Witbier was een typisch bier voor deze streek, en werd gebrouwen met een grote hoeveelheid ruwe tarwe.  
Het was een verfrissend bier, dat op smaak gebracht werd met kruidenmengsels, omdat hop nog niet gekend was of verspreid werd. Zo is witbier historisch minder gehopt, en eerder gekruid met korianderzaad en gedroogde curaçao sinaasappelschillen. Dit geeft aan witbier een sterk doordrink karakter, en een verfrissende smaak. Het is dan ook gekend als een zomers en niet te alcoholisch bier met slechts 5 % alc Vol.

Wanneer het witbier in de jaren ’80 opnieuw opkomt, beslist ook Paul Vanneste, 4de generatie brouwer in opvolging van Jules Vanneste, om opnieuw met de witbier traditie aan te knopen. Hij had met “Brouwerij De Gouden Boom” een doorstart genomen van de oorspronkelijke familiale brouwerij ’t Hamerken. Hij lanceerde toen “Brugs Tarwebier”: een verfrissend witbier. In de jaren ’80 waren er niet zo veel witbieren op de markt. 

In de jaren ’90 kwam er een samenwerking met de brouwerijen “Alken-Maes”, die het “Brugs Tarwebier” ging distribueren in haar kanalen.  Hierdoor werd het bier nationaal verdeeld en startten de gloriejaren voor het “Brugs Tarwebier”. Het witbier groeide uit tot het 2de witbier merk in België. Uiteindelijk nam Alken-Maes ook het “Brugs Tarwebier”-merk over van Brouwerij De Gouden Boom.

Paul Vanneste stond dus voor een stuk aan de wieg van de revival van het witbier in België.

“Brugs Tarwebier” was een bier met een dubbele naam, in het Frans vertaald als “Blanche de Bruges”; onder deze naam kende het ook succes in onder meer Frankrijk en Italië, waar witbier ook belangrijk is geworden.

Bezoek ook